MEN przedstawiło projekt zmian w sposobie kształcenia indywidualnego. Przy okazji dostosowania do ośmioletniej szkoły eliminuje możliwość nauki z nauczycielem sam na sam w szkole. Do tej pory istniała możliwość uczestnictwa w zajęciach w budynku szkolnym oraz w części lekcji. Eksperci i rodzice uważają, że to zepchnięcie na margines dzieci z problemami. Niektórzy mówią mocno: to dodatkowa stygmatyzacja i tak pokrzywdzonych przez los.
Domowe getta
– – denerwuje się jedna z matek, której syn od dwu lat ma indywidualne nauczanie (IN) w szkole. 12-latek z zespołem Aspergera dodatkowo ma problemy ze zdrowiem i często musiał przebywać w szpitalu. – – opisuje sytuację jego matka Karolina. I podkreśla, że w oparciu o nowe zasady nie będzie miał możliwości poprawienia funkcjonowania w życiu społecznym. - – opisuje.
Agnieszka Niedźwiedzka ze Stowarzyszenia Nie-Grzeczne Dzieci przekonuje, że pomysł resortu edukacji jest zły. Obecnie, jak wylicza, są cztery możliwości kształcenia dzieci z problemami: nauczanie indywidualne wyłącznie w domu, w domu i częściowo w szkole, nauczanie indywidualne w szkole, nauczanie indywidualne w szkole i częściowo na lekcjach. – – zastanawia się Agnieszka Niedźwiedzka.
Problem tysięcy
Dzieci, które korzystają z indywidualnego nauczania, jest wiele: z wyliczeń MEN wynika, że dotyczy to około 22 tys. uczniów. – – dodaje Niedźwiedzka. Poza tym rodzice nie puszczą dziecka po operacji, przeszczepie czy z obniżoną odpornością na apel w dusznej sali gimnastycznej ani np. na wycieczkę. Ze względu na stan zdrowia właśnie udział w lekcjach z klasą bywa najlepszy.
– – opisuje swoją sytuację inna z matek.
Dla uczniów ze spektrum autyzmu czy z zespołem Aspergera nauka częściowo osobno, częściowo na lekcjach to zbawienie. – – przekonuje Arkadiusz Królak, dyrektor szkoły integracyjnej w Otwocku.
Dodaje, że IN jest z zasady rozwiązaniem czasowym, które ma pomóc uczniowi w powrocie do zwykłego trybu nauki. –– wylicza dyrektor.
Dodatkowo nauczanie domowe dzieci skazuje na osamotnienie, a rodziców ruguje z rynku pracy, co również ma wielkie znaczenie. – – dodaje Agnieszka Niedźwiedzka.
Urzędnik ma rację
MEN przekonuje, że nowe rozwiązania mają pomóc. Urzędnicy uważają, że obecnie szkoły dla własnej wygody wypychają dzieci na nauczanie indywidualne. Wystarczy, że dziecko jest agresywne czy nadpobudliwe i zamiast odpowiedniej pomocy psychologicznej namawiają na zajęcia indywidualne. Takim dzieciom, według MEN, szkoła powinna zapewnić wsparcie specjalistyczne, ale nie organizować osobnych lekcji w placówce. Jeżeli zaś dziecko ma naprawdę poważny problem – taki, że nie może uczęszczać na lekcje z innymi – to powinno iść do szkoły specjalnej.
–– pyta Urszula Moszczyńska, pedagog z warszawskiej poradni psychologiczno-pedagogicznej. I dodaje: – – podkreśla.
Jest jeszcze problem formalny: w teorii to szkoła powinna zapewnić dziecku "trudnemu" pomoc psychologiczno-pedagogiczną, ale... w ramach godzin do dyspozycji dyrektora. W efekcie jest tak – jak tłumaczy Niedźwiedzka – że godziny i środki na pomoc pochodzą od organu prowadzącego, a samorząd może, ale nie musi, dać na to pieniądze. Tymczasem środki na nauczanie indywidualne dać musi, ponieważ z prawa oświatowego wynika wprost bezwzględny obowiązek realizacji orzeczeń.
MEN za poprzedniego kierownictwa też próbowało wprowadzić podobną zmianę – wykluczając część uczniów z lekcji. Wtedy interweniowali rzecznik praw dziecka i rodzice. Resort zmienił wówczas interpretacje. Obecny projekt jest w trakcie opiniowania przez partnerów społecznych.
